Vanuit mijn opvoeding heb ik geleerd om niet alles wat in me opkomt hardop uit te spreken. Dus vond ik de koekjes, die de buurvrouw aan mij uitdeelde, niet zo lekker dan probeerde ik ze zo onopvallend mogelijk op te peuzelen. Maar waarom werd mij het niet-alles-zomaar-zeggen aangeleerd? Om de volwassen buurvrouw geen vervelend gevoel te geven? Beter was het om zelf maar het ongemakkelijke gevoel te dragen. Dat is wat ik hiermee leerde. Ik leerde dus eigenlijk te denken voor een ander. Alsof dat mogelijk is.
Maar wat als er tegen jou wel dingen worden gezegd die pijn doen? Toen onze dochter Sophie anderhalf jaar oud was en het steeds duidelijker werd dat ze achterbleef in haar ontwikkeling zei iemand tegen mij: “Ga maar eens met Anja praten, die heeft ook een mongooltje!”
Baf, een enorme klap in mijn gezicht. Ik was woedend. Hoe kon iemand nou zoiets stoms tegen mij zeggen? Sophie is geen mongooltje. Ik voelde pijn.
Achteraf ben ik ontzettend dankbaar voor dit moment. Na eerst af te reageren op deze stomme uitspraak, ging ik toch op zoek in mezelf waarom die opmerking zo’n pijn deed. Die pijn zorgde er uiteindelijk voor dat ik toch de stap ging zetten om de ontwikkelingsachterstand van Sophie serieus te nemen. Ik ging in gesprek met Sonja. Ik belde met een opvang voor kinderen met een ontwikkelingsachterstand, ik belde met de gemeente. Kortom, ik kwam serieus in actie. Had de gastouder rekening gehouden met mijn gevoelens en haar mond gehouden dan was ik, in ieder geval niet op dat moment, in actie gekomen.
Dat maakt dat ik steeds minder vaak een blad voor de mond neem. Maar ik verpak de woorden wel in vragen. Dat is naar mijn idee vriendelijker en het voorkomt dat ik aannames doe. Doe ik de ander pijn met mijn woorden dan is dat nooit opzettelijk, maar eerder om de pijn boven tafel te krijgen. Pijn is niet iets slechts. Het is misschien niet fijn, maar het bevat een enorme groeipotentie.
Dus worden er dingen tegen je gezegd die niet fijn zijn. Word dan niet boos op de ander, maar ga bij jezelf te rade waar die pijn vandaan komt. Laat die pijn er zijn en zet het in als kracht en ontwikkeling.
Deel dit blog via