Waarom lijkt het alsof sommigen moeiteloos door het leven gaan terwijl anderen blijven ploeteren? Soms lijkt het erop dat iedereen om je heen gemakkelijker door het leven gaat en dat jij maar blijft ploeteren. Laat je alsjeblieft niet van de wijs brengen. We zijn sterren geworden in het verdoezelen van ongemakken. We zoeken afleiding in van alles en nog wat om maar niet te hoeven voelen.
Toch zijn er enkelen die ondanks verschillende tegenslagen het leven volledig kunnen omarmen. Daar zit de crux. Het zit ‘m in de acceptatie. Het betekent niet dat je nooit meer pijn of verdriet hebt. Het betekent dat je stopt met vechten tegen wat er is. De beste plek om pijn te transformeren is in je hart. Het is de plek waar je jezelf kunt toestaan alles te voelen, zonder oordeel. Je hart kijkt niet of iets goed of fout is. Dat oordeel komt vanuit het hoofd.
Aanvaarden wat je voelt is geen opgeven. Het is sterker zijn dan je denkt. Het is zeggen: Dit doet pijn, maar ik blijf erbij. Het is de pijn erkennen. Als je dat doet, gebeurt er iets bijzonders. De dingen die eerst moeilijk voelden, veranderen. Je maakt ruimte en daarmee ontstaat iets nieuws. Vanuit daar kun je weer nieuwe dingen creëren. Daardoor straal je niet alleen kracht uit naar jezelf, maar ook naar de wereld om je heen.
Test het eens en laat me weten of dit zo werkt!
Liefs Marieke
Deel dit blog via