Authenticiteit

Ruim twee jaar geleden leek de wereld even stil te staan. Corona haalde de druk van de ketel, want blijkbaar lukt ons dat niet vanzelf. Midden in de coronatijd hoorde ik regelmatig dat veel mensen (inclusief ikzelf) het wel even lekker vonden dat het allemaal even anders ging. Het was een tijd van reflectie en aandacht voor elkaar. We leken even iets zachter en liever te worden. Deze kalmte zorgde bij velen voor een rustige geest. En een kalme geest zorgt voor een creatieve en open geest.

Systeem
Zijn we niet allemaal een beetje doorgeslagen met kille waarden als doeltreffend, rendement, effectiviteit? We hebben overal mooie systeempjes en modellen voor bedacht. Maar het systeem is verouderd. Wij hebben het systeem gemaakt, dan zijn we ook in staat om het te veranderen. Het begin van de coronatijd leek ons in veel opzichten weer menselijker te maken, minder te luisteren naar het hoofd, maar meer naar ons gevoel of hart zoals je wilt. Ik had goede hoop op een zachtere en menselijkere wereld waarin authenticiteit meer ruimte zou krijgen en systemen doorzien zouden worden.

Nu ruim 2 jaar later lijkt de wereld steeds gekkere vormen aan te nemen: tekorten op alle vlakken: energie, personeel, grondstoffen. We rennen als mieren rond en weten niet hoe snel we weer allemaal op vakantie moeten omdat we dat oh zo lang hebben moeten missen. Maar laten we wel wezen, heel veel dingen die we doen zijn gecreëerd door… ja door wat en wie eigenlijk? Sta je er wel eens bij stil waarom je de dingen doet die je doet? Is het iets wat je zelf wil of word je verleid door de media en de gecreëerde waarden van de maatschappij? Hoe authentiek ben je? Of ben je een product van de media en de maatschappij?

Vrijheid
Laat je authentieke zelf zien! Maar hoe doe je dat? Het vergt een reis naar binnen. Luisteren naar je gevoel en compassie. Wie zijn we en wat willen we? Als mens. Het is geen gemakkelijke reis en het vergt een kalme geest, eerlijkheid en kwetsbaarheid. Maar hé, reizen via Schiphol wordt er ook niet gemakkelijker op toch… dan maar naar binnen. Als je weet wat je wilt, en je weet niet hoe je dat kunt bereiken, zoek dan mensen om je heen die je kunnen helpen. En als we nu weten wie we echt zijn en wat we willen en we weten die kalme geest te behouden, dan hoeven we ook niet direct te reageren op elke externe prikkel. Maak gebruik van de ruimte tussen prikkel en reactie. Een authentieke en creatieve reactie is dan het gevolg. Of misschien blijkt een reactie helemaal niet nodig te zijn. Het is een kwestie van bewustwording van die ruimte, maar vrijheid en groei vormen de beloning. Je vaart dan op je eigen koers en niet op de koers van een bedacht systeem. Dat is pas vrijheid! Goede reis!