Als je leven even niet lekker in een flow zit, is dat oké. Maar willen we dat? Nee, natuurlijk niet. We willen dat het leven stroomt, dat je er zin in hebt. Je wilt lachen en je goed voelen. Dus even niet lekker in je vel zitten, rot voelen, zorgt bij de meesten van ons een automatische reactie op van weg duwen van het gevoel en weer doorgaan. Maar hoe je het ook wendt of keert, dat niet lekkere gevoel wil erkent worden, de ruimte krijgen om weer getransformeerd te worden in de natuurlijke neutrale staat. Dus dat niet fijne gevoel kun je als een bal onder water drukken, maar dat kost energie. En hoe harder jij drukt, des te meer tegendruk je gaat ervaren.
Omarmen
Heb je je wel eens afgevraagd waarom leuke momenten zo kort lijken te duren? Naar mijn idee komt dat, omdat we deze momenten in zijn volledigheid omarmen. We onderdrukken lekkere gevoelens niet, ze krijgen alle ruimte. Willen we niet lang met zware gevoelens rondlopen, dan zouden we deze gevoelens net zo moeten behandelen als de gevoelens tijdens leuke situaties. Deze niet leuke, ja zelfs gruwelijke, momenten gelijk helemaal omarmen lijkt welllicht onmogelijk en is meer een proces en training. Maar de momenten aankijken zoals ze zich aandienen en de ruimte bieden, is een eerste stap en dat is wat het leven op dat moment van ons vraagt. Zouden we pijn de ruimte geven, dan zullen we ons ervan bewust worden dat die pijnprikkel nodig is om groei te stimuleren. Het zet ons in beweging. Een beweging die kan leiden naar innerlijke groei oftewel bewustwording.
Theorie leuk, maar nu de praktijk
Laat ik een voorbeeld geven uit mijn eigen leven. Twee jaar geleden is onze dochter gestart op een speciale school. Na anderhalve dag werd ik gebeld dat ze de lange dagen niet trok en de school stelde voor om de eerst komende tijd haar te laten starten om 8.45 uur tot 11.30 uur. Elke dag! Er ontstonden bij mij twee reactie: “Oh zie je, mijn dochter is niet goed genoeg, ook niet voor speciaal onderwijs” en “Hoe ga ik dat in godsnaam combineren met mijn werk?”. Ik voelde enorme weerstand. Al heel snel kwam mijn filosofie naar boven: omarm de situatie! Ik ging zitten en liet de gevoelens die zich toonden volledig toe. Ik ben geen huiler, maar doordat ik het nare gevoel alle ruimte gaf en doorvoelde, stroomden tranen over mijn wangen en werd ik even helemaal ondergedompeld door het heftige gevoel. En wat er daarna gebeurde was magisch. Ik voelde de zwaarte uit mijn lijf stromen en daarna een enorme opluchting. Het gaf mij het bewijs dat open blijven staan en het probleem niet meteen wegduwen, ruimte creëert in het lichaam.
Leerzaam
Dat moment was voor mij een echte eyeopener. Het was voor mij het bewijs dat we pijn nodig hebben om vastzittende energie en overtuigingen los te laten. Kijk de pijnlijke situatie aan, doorvoel het, dat zorgt dat je helder kan blijven denken. Met een open mind en in verbinding. Ik geef toe, het kost wat training, maar je krijgt er ontzettend veel voor terug. Uiteindelijk is onze dochter Sophie 3 maanden halve dagen naar school gegaan en vervolgens kwam de 2e lockdown er achteraan. Ik zou liegen als ik zeg dat het een heerlijke tijd was, maar met open vizier ben ik die periode ingegaan en waardevolle inzichten rijker.
Deel dit blog via